بود آیا که در میکده ها بگشایند گره از کار فرو بسته ما بگشایند
اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند
بصفای دل رندان و صبوحی زدگان بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند
در میخانه ببستند خدایا مپسند که در خانه تزویر و ریا بگشایند
گیسوی چنگ ببرید بمرگ می ناب تا همه مغبچگان زلف دوتا بگشایند
نامه تعزیت دختر رز برخوانید تا حریفان همه خوان از مژه ها بگشایند
حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا که چه زنار ززیرش به دعا بگشایند
پی نوشت (۱): این یک تفال صرف بود و آنچه هم که آمد بدون کم و کاست نوشتم و هیچ منظور خاصی هم ندارم چون اول نیاز به توضیح ندارد و دوم اینکه تفا ل اصولا یعنی همین
پی نوشت (۲): میدانم شاید تعجب کنید تا بدین حد حضرت حافظ بر مسائل اشراف دارد که این خود دو دلیل دارد اول اینکه بی جهت به حضرت حافظ لسان الغیب نگفته اند دوم هم اینکه من عرض کردم تفال های من در بین دوستان و آشنایان زبانزد خاص و عام است خوب با این تفاسیر و نتیجه ای که دیدید شاید شما هم از فردا مشتری تفا ل های من به دیوان حضرت حافظ باشید
